Artikel

Sinds de bouw in 1865 was het tre­in­sta­tion Scha­gen alleen te bereiken via de Sta­tion­sweg. De Spoor­laan, de Nijver­hei­dsstraat en de Land­bouw­straat beston­den nog niet. Wie op de Dor­pen woonde moest een eind om. Dat moesten ook de bewon­ers van Grote­wal, Har­inghuizen en Hogebieren en de dor­pen verder ten zuid-​oosten van Scha­gen. Gekomen aan de zuidelijke spoor­we­gov­er­gang waren zij hemels­breed slechts enige hon­der­den meters van het sta­tion ver­wi­jderd. Maar er lag daarheen geen weg, enkel wei­land. Zij moesten via de route Dorpen-​Baghijnenlaan-​Gedempte Gracht-​Molenstraat. Boeren en han­de­laren die vee op de trein wilden zetten, kon­den niet anders dan hun koeien langs dezelfde omweg door Scha­gen te drijven.

spoorlaan 1Op 31 okto­ber 1886 richt het raad­slid C. Asjes, onder­s­te­und door 80 inwon­ers van Scha­gen, Barsinger­horn, Oude Niedorp, Nieuwe Niedorp en Winkel, een peti­tie aan de min­is­ter van Water­staat, Han­del en Nijver­heid om van Rijk­swege een weg aan te leggen van de zuidelijke over­weg naar het sta­tion. Het duurt een paar jaar alvorens de kwestie op de agenda komt van de Tweede Kamer. In 1889 schri­jft de min­is­ter tot de aan­leg te zijn gene­gen, ‚mits het benood­igde ter­rein voor bil­lijken prijs is te kri­j­gen en de gemeente Scha­gen den weg in beheer overneemt.’

De gemeente klopt aan bij de lan­deigenaren. Dat zijn er twee, het Gere­formeerde Weeshuis en de heer Jut. De regen­ten van het weeshuis zijn bereid 730 m2 van hun land af te staan tegen 35 cent per m2, een accept­abele prijs. Van de heer Jut wil de gemeente 1.570 m2. Maar hij vraagt per m2 het dubbele en geen cent min­der. Even dreigt een pat­stelling, maar al gauw biedt het Rijk aan om Jut halver­wege tege­moet te komen. Voor de nog ont­brek­ende fl. 275 doet Scha­gen een beroep op de onderteke­naars van de peti­tie, zoals voor pub­lieke aan­gele­gen­heden wel vaker par­ti­c­uliere begun­stigers wer­den gezocht. Bin­nen een maand is het geld er en wordt de koop met Jut ges­loten. Op 2 april 1890 komt de goed­keur­ing van het min­is­terie bin­nen. De tweede toe­gangsweg naar het spoor­wegsta­tion wordt voltooid in 1891. Huizen­bouw bli­jft nog lang uit aan de nieuwe buiten­weg. Pas als in 1906 de Regen­ten­straat is aan­gelegd, ver­ri­jzen aan weer­sz­i­j­den van de nieuwe straathoek enige wonin­gen. De verdere bebouwing komt gefaseerd tot stand tussen 1922 en 1934.

spoorlaan 2De naam van de weg bli­jft lang in het vage. Hij wordt Ver­lengde Sta­tion­sweg genoemd, of kortweg Sta­tion­sweg, maar ook Nieuweweg. Deze ver­war­ring bli­jft duren tot 1922. Dan stellen b. en w. de gemeen­ter­aad voor de Nieuweweg om te dopen tot Spoor­laan. Raad­slid Helder sput­tert nog wat tegen, want ‚het is geen laan, het is een weg met boomen erlangs.’ Hij blijkt een kniesoor. Zon­der hoofdelijke stem­ming kri­jgt de Spoor­laan zijn offi­ciële naam.

spoorlaan 4

Bron­nen

BRON­NEN:

Schager Courant

Reac­ties