Artikel

Jan van der Ben


Jan van der Ben, geb. 18 april 1922 te Scha­gen, overleden 14 juli 1975 te Noord-​Scharwoude.
Gehuwd met Co Zan­der.
Beroep: voor de oor­log werkzaam bij het Gewest­elijk Arbei­ds­bu­reau te Alk­maar, na de oor­log mede oprichter van Begro BV, een import– en exportbedrijf in aar­dap­pe­len, groente en fruit.


Jan van der BenJan van der Ben heeft tij­dens de oor­log veel betek­end voor de voed­selvoorzien­ing in onze regio.Jan van der Ben was zoon van Klaas van der Ben en Gri­etje Mei­jer. Na de lagere school bezocht hij de Rijks Hoge Burger School (H.B.S). te Alk­maar. Jan behaalde daar zijn diploma in 1940. Een jaar daar­voor, in 1939, schreef Jan van der Ben zich op 17-​jarige leeftijd in voor een oplei­d­ing tot mari­ne­of­ficier. Deze oplei­d­ing zou starten in 1940, maar de oor­log ver­sto­orde zijn plan­nen. Hij zocht een andere baan en vond deze bij het Gewest­elijk Arbei­ds­bu­reau in Alkmaar.

Door toe­doen van de heer Ger­rit Sloof, zijn toen­ma­lige chef op het arbei­ds­bu­reau, kwam hij in aan­rak­ing met her verzet. Hij was, vanuit her verzetswerk, betrokken bij de voed­selvoorzien­ing voor verzets­groepen en onder­duik­ers. Ooit is hij daar­bij een fiet­stas met voed­sel ver­loren. Verder zijn er van Jan van der Ben geen ver­halen en gebeurtenis­sen uit de oor­log te achter­halen. Mis-​schien ligt hier­aan ten grond­slag het feit dat hij bij de „slag bij Rusten­burg” een aan­tal van zijn kam­er­aden heeft ver­loren. Na de oor­log was die tijd, ook bin­nen het gezin, niet bespreekbaar.

Na de oor­log ging hij werken bij J.P. Beem­ster­boer in War­men­huizen. Inmid­dels had hij zijn vrouw Co Zan­der leren ken­nen. zij trouw­den in1946 en kre­gen twee zoons en een dochter. In 1956 besloot hij met zijn col­lega Tinus Groot voor zichzelf te begin­nen. Zij richt­ten samen Begro BV op, een import– en exportbedrijf in aar­dap­pe­len, groente en fruit.

Voet­bal was een van zijn groot­ste hobby’s. Op 17-​jarige leeftijd speelde hij al in het eerste van Scha­gen. Na de oor­log voelde hij zich aangetrokken rot het betaalde voet­bal en bezocht regel­matig de wed­stri­j­den van Alk­maar ’54. Dit lei­dde via de rol van bestu­urslid tot het voorzit­ter­schap van die voet­balv­erenig­ing. Als voorzit­ter van Alk­maar ’54 heeft hij aan de wieg ges­taan van AZ67, een fusie samen met F.C. Zaanstreek. Als sec­re­taris nam hij zit­ting in dat nieuwe bestuur. Aan zijn arbei­dzame leven kwam op 14 juli 1975 plot­sel­ing een eind. Hij stierf op 53 jarige leeftijd aan een hartaanval.

Bron­nen

Reac­ties