Artikel

Corrie Snoek

Cor­rie Snoek

Cor­rie Snoek, geb. 26 maart 1915 in Gorkum, overleden 23 jan­u­ari 1994 te Scha­gen. Gehuwd met Menno Pold­er­vaart en later met Evert van den Berg. Beroep: huisvrouw


Als koerier­ster en echtgenote van Menno Pold­er­vaart was Cor­rie zeer actief in het verzet in Scha­gen.
Cor­rie Snoek leerde dom­i­neeszoon Menno Pold­er­vaart in de zomer van 1933 ken­nen. Zij was toen vijf­tien jaar. Twee jaar daar­voor kwam zij als dochter van een veelvuldig werkeloze sigaren­maker uit Gorkum naar Bus­sum, en werkte als dien­st­bode voor dag en nacht. Pold­er­vaart exploiteerde later samen met Cor­rie Snoek een uit­gev­er­i­jtje in Bus­sum, waar onder meer het blad „Vrouwen voor de Vrede” werd uit­gegeven. Pold­er­vaart col­por­teerde in die tijd met het anti-​fascistische blad „Junge Front”. Hij vond in Cor­rie, als telg uit een beli­j­dend com­mu­nis­tisch nest, een actief mede­stander. Dat de NSB met propaganda-​acties in Bus­sum geen stro­breed in de weg werd gelegd was hen een doorn in het oog. Er wer­den aller­lei, vaak ludieke tege­n­ac­ties gevo­erd. Hier­bij kwam het af en toe tot kei­harde con­frontaties met NSB-​ers of poli­tie, waar­bij de kleine, maar felle Cor­rie her­haaldelijk klap­pen opliep. In het begin van de oor­log vertrokken ze samen naar Scha­gen waar ze een drukker­i­jtje begonnen aan de Land­bouw­straat. Menno Pold­er­vaart was van huis uit christen-​socialist, maar werd later, net als zijn vrouw Cor­rie, lid van de Com­mu­nis­tis­che Par­tij Ned­er­land. Door deze achter­grond legde de Duitse bezetter al snel een ver­schi­jn­ingsver­bod op, voor de bladen die in de drukkerij wer­den gedrukt. Dit omdat ze vee­lal anti-​Duitse artike­len bevatten.

In de zomer van 1943 kwa­men Menno en Cor­rie in aan­rak­ing met de mensen achter het, toen sinds twee jaar ver­schi­j­nende, verzets­blad Vrij-​Nederland. De kopy voor dit blad werd in Ams­ter­dam door een onder­grondse redak­tie geschreven. Door koerier­sters werd deze kopy dan naar Scha­gen gebracht. Deze koeriers­di­en­sten waren gevaar­lijk, maar Pold­er­vaart liep het meeste gevaar, omdat het zetsel en het druk­w­erk toch enige tijd aan de Land­bouw­straat lag. Uitein­delijk werd Pold­er­vaart gear­resteerd. Wie het ver­raad heeft gepleegd is nooit opge­helderd. Een geluk was, dat nadat de Duit­sers het bewi­js­ma­te­ri­aal, de gedrukte exem­plaren van Vrij-​Nederland in han­den had­den gekre­gen, dit op „mys­terieuze wijze” verd­ween. Ervoor in de plaats legde de onder­grondse gedrukte exem­plaren van het boek „Prikke­been”. Pold­er­vaart was intussen opge­bracht naar Ams­ter­dam, ook zijn echtgenote ging mee. Cor­rie wist door te drin­gen tot aan oberkom­man­dant Ultschlegel van het Duitse bureau aan de Eur­erpes­traat in de hoofd­stad. Ook daar vertelde ze dat ze „Prikke­been” zwart druk­ten om het hoofd boven water te houden. Ultschlegel trapte erin en Pold­er­vaart kwam vrij. Cor­rie Snoek deed in de oor­log ook koerier­swerk. Maar veel heeft zij daarover later nooit willen vertellen. Na de oor­log schei­dde ze van Pold­er­vaart en ging aan de Kanaal­straat in Scha­gen wonen met haar kinderen en haar tweede echtgenoot. Vanuit haar rechtzin­nige com­mu­nis­tis­che en anti-​fascistische lev­ensover­tuig­ing, werkte ze verder aan een samen­lev­ing, zoals zij die voor ogen had. Dat hield onder meer in, dat zij zich voor iedereen in haar omgev­ing inspande, die haar steun kon gebruiken.

Bron­nen

Reac­ties