Afdrukken

Artikel

Ger­rit Cor­nelis Sloof
Geboren te Heer­jans­dam op 11 okto­ber 1910, overleden te Alk­maar op 17 jan­u­ari 1990.
Gehuwd in 1931 te Koedijk met Mar­i­jtje Katha­rina de Mai­jer. Schei­d­ing in 1942.
Op 15 april 1942 trouwde hij met Mar­gretha Richta Gri­etje Doorenbos.

Gerrit Sloof 4

Afbeeld­ing: Verzet in West-​Friesland — Jan van Baar c.s ; ISBN 90 6455 112X

Ger­rit Sloof uit Sint Maarten, was hoofd van de afdel­ing Land– en Tuin­bouw van het Arbei­ds­bu­reau Alk­maar. Het per­son­eel van het arbei­ds­bu­reau bestond voor 25% uit NSB-​leden. Gelukkig waren er ook veel kri­tis­che ambtenaren. Vanaf 1942 werd het Arbei­ds­bu­reau door de Duit­sers ingezet bij de ged­won­gen ‘Arbei­d­sein­satz’, dat wil zeggen de tew­erk­stelling van jonge man­nen in Duit­s­land.
In zijn posi­tie als afdel­ing­shoofd zat Ger­rit aan het voor­speen, daar­door kon Ger­rit zich opw­erken tot een van de groot­ste admin­is­tratieve sabo­teurs van deze instelling. Over de daar­voor noodza­ke­lijke karak­tertrekken, moed en bru­tal­iteit, beschikte hij in ruime mate. Samen met Jan van der Ben, zorgde hij voor de nodige papieren en namen. Hier­mee kon de Lan­delijke Organ­isatie voor hulp aan onder­duik­ers (LO) aan het werk. Na sep­tem­ber 1944 nam de dreig­ing van tew­erk­stelling enorm toe. Het aan­tal onder­duik­ers steeg daarmee aanzien­lijk. Ger­rit was ook dis­trict­slei­der van de LO west­elijk West-​Friesland. Hij bleek een goed oog te hebben voor het aantrekken van nieuwe mensen bij het verzet. Zo intro­duceerde hij Jan Sin­nige bij het LO met wie hij later inten­sief ging samenwerken.

Op de foto Ger­rit Sloof (zit­tend 2e van links, Jan Sin­nige zit­tend 3e van links en Jan van der Ben , zit­tend 4e van links). Bron: Boek van Jan Sin­nige „Dat was het dan”.

thumbnail JanSinnigeDickvanVeenFransN

Ger­rit Sloof werd tenslotte zo bek­end, dat een arresta­tie niet meer kon uit­bli­jven. Op 4 novem­ber 1943 werd hij, waarschi­jn­lijk door ver­raad, in Scha­gen gear­resteerd en naar Kamp Vught overge­bracht. Vlak daar­voor, op 19 okto­ber, waren negen­tien leden van de LO in Hoorn opgepakt.

Na de arresta­tie van Ger­rit Sloof werd de lei­d­ing van het dis­trict west­elijk West-​Friesland opgedeeld tussen Jan Sin­nige en Piet Ott. De arresta­tie was voor Jan Sin­nige (verzetsnaam Jan de Vries) aan­lei­d­ing om met voort­varend­heid een ontsnap­pings­plan op te zetten. Jan regelde al enige tijd bonkaarten voor de gevan­genen in Kamp Vught. Bijna elke woens­dag reisde hij per trein naar Vught om de bonkaarten af te lev­eren bij een verte­gen­wo­ordig­ster van het Rode Kruis, mevrouw Tim­minga, die woonde aan de Taal­straat, op num­mer 7. Samen met mevrouw Overeem en mevrouw van Beunin­gen zorgde zij voor voed­sel­pakket­ten en leverde die af in Kamp Vught. Zij had dus toe­gang. Via haar kreeg hij con­tact met een meneer Hane­graaf, een aan­nemer die voor de Duit­sers werkza­amhe­den uitvo­erde in het kamp. Die kreeg het voor elkaar dat Ger­rit Sloof tew­erkgesteld zou wor­den buiten het kamp in een meube­lop­slag­plaats aan de Willemsvaart bij Den Bosch. Samen met Jan Beem­ster­boer zou hij Ger­rit Sloof daar afhalen. Jan Beem­ster­boer had nog een ver­gun­ning om met zijn auto te rij­den. Ter plaatse aangekomen bleek Ger­rit niet aan­wezig. Sin­nige was van mening dat Sloof er niet was omdat hij deze red­dings­poging te riskant had gevon­den. Sin­nige stond immers bek­end als onderne­mend, honds­bru­taal en soms een waaghals die tot het randje ging. Later bleek dat Ger­rit op het laat­ste moment in een ander buitenge­bied bij Vught was tewerkgesteld.

Gerrit Sloof 1

Afbeeld­ing hier­boven en –onder– bron: Arolsen Archives

Er werd een tweede poging onder­nomen om Ger­rit te ontzetten. Dicht­bij het kamp was een café waar de SS-​kampbewaarders elkaar ont­moet­ten. De eige­naar van het café, meneer Lemoen, was vol­gens mevrouw Tim­minga betrouw­baar. Toen Lemoen de naam Tim­minga hoorde, bleek hij bereid Jan de Vries te helpen. Lemoen bracht hem in con­tact met een Friese SS’er, Bijl genaamd. Bijl wilde best helpen en bek­ende dat hij dat deed om zich voor later in te dekken. Om zijn goede wil aan te tonen over­handigde hij Jan de Vries een briefje van Sloof. Ondanks alle voor­berei­din­gen slaagde het verzet er niet in Ger­rit Sloof te ontzetten.Gerrit zou nog zes maan­den in Vught bli­jven. Samen met zijn verzetsvrien­den Melle Kom­rij, C. Weeda, W. van Dijk en Piet Boogaard. Op 24 mei 1944 werd Ger­rit op trans­port gezet naar Konzen­tra­tionslager Dachau. Daar kwam hij op 26 mei 1944 aan.

Gerrit Sloof 3

Ger­rit over­leefde Dachau. Op 20 april 1945 werd hij uit de hel van Dachau bevrijd door de Amerika­nen. Op 31 mei 1945 strompelde hij rond 17.00 uur op het sta­tion in Alk­maar uit de trein. Asgrauw, hij woog nog maar 76 pond. Na de oor­log hield hij zich actief bezig met het wel en wee van Sint Maarten Hij was lange tijd wethouder van de toen­ma­lige gemeente. Hij werd wel de offi­cieuze burge­meester van Sint Maarten genoemd.

gerrit sloof kopie

verzet aangepast

verzet 2

Ger­aad­pleegd

Jan Sin­nige: Dat was het dan. De verzetsstri­jder Jan de Vries Mei 1996. ISBN 9064121095

Rein Posthuma: Arts in het verzet. Uit­gev­erij Peter Sas­burg — MId­woud, april 2010
Jan van Baar cs.: Verzet in West-​Friesland. Pirola Schoorl, novem­ber 1990

Region­aal Archief Alkmaar

Arolsen Archieven

Bron­nen

Reac­ties