Artikel

Achter muse­um­boerderij Vree­burg aan de Loet ligt de Schager Muziek­tuin. De Muziek­tuin is van oor­sprong de boom­gaard van de boerderij, de laat­ste van de vele grote boom­gaar­den die Scha­gen ooit telde. Na de aankoop van Vree­burg door de gemeente in 1921 lanceerde de sec­re­taris van de verenig­ing Alge­meen Belang, Joh. W. Gov­ers, het idee om van de boom­gaard een con­cert­tuin te maken. Alk­maar had er al een en die trok veel belang­stelling. Wat in Alk­maar kon moest ook in Scha­gen kans van sla­gen hebben. Niet iedereen dacht er zo over. Er waren er die Scha­gen te klein von­den voor ‚zulke grootsche din­gen’. Anderen acht­ten een plek waar zoveel volk bijeen zou komen een te lawaaierig podium voor de uitvo­erende musici en het luis­terend pub­liek. Het meest serieuze bezwaar was dat Vree­burg te ver uit het cen­trum van de gemeente lag, zodat de beoogde muziek­tuin ner­ing zou ont­trekken aan de plaat­selijke horeca. Daarop stelde wethouder P. Trap­man een proe­f­jaar voor, waarin tevens een gun­stiger locatie kon wor­den gezocht.

Op zondag 24 augus­tus 1924 gaf de Schager Har­monie op het veld achter Vree­burg een open­ingscon­cert, waarna een reeks andere vol­gde. De proefne­m­ing was zo suc­cesvol, dat het ent­hou­si­asme voor de muziek­tuin het gemor der pes­simis­ten over­stemde. Op 31 mei 1925 werd de Schager Muziek­tuin offi­cieel geopend. Het ter­rein was, onder de regie van wethouder Trap­man, door de gemeente her­schapen in een wan­del­park met cen­traal achterin een con­certkoe­pel. Terz­i­jde ston­den twee waranda’s, wc’s en uri­noirs, een buf­fet en een kiosk, ertegen­over lag een kinderspeelplaats.

muziektuin 1

De belang­stelling voor de vele con­certen overtrof alle verwachtin­gen. Som­mige trokken 1.500 tot 2.000 bezoek­ers. De Nieuwe Hoorn­sche Courant vroeg zich jalo­ers af of ‚Scha­gen geen voor­beeld tot navol­ging heeft gegeven voor haar drie maal zoo groot zijnde zuster Hoorn’. Bin­nen twee maan­den verza­melde de muziek­tu­in­com­missie tegen de duizend leden; driehon­derd daar­van woon­den buiten Scha­gen. Zij betaalden per gezin een gulden vijftig per jaar, in ruil waar­voor zij de vaste con­certen gratis kon­den bijwonen.

Behalve voor de muziek kwa­men de Scha­genaren ook naar de Muziek­tuin om van het park te geni­eten. Op zom­erse zonda­gen was het met zijn prachtige hoge bomen een schaduwrijke plaats van ontspan­ning voor moed­ers met kleine kinderen. In de late avond­schemer ging de oud­ere jeugd er op vri­jer­svoeten. Ook voor offi­ciële gele­gen­heden werd de tuin benut. Zo werd, direct na WOII, mr. dr. J.A.E. Buiskool er onder grote belang­stelling geïn­stalleerd als waarne­mend burge­meester van Schagen.

muziektuin 2

Tot circa 1980 wer­den onder de puntvormige koe­pel con­certen gegeven en voorstellin­gen voor jong en oud. Daarna raakte de Muziek­tuin in ver­val en werd hij een hang­plek. Met de door raad­slid Merieke Bre­de­wold geïni­tieerde ren­o­vatie van 2008 heeft de gemeente Scha­gen ver­loren gegane tra­di­ties nieuw leven ingeblazen.

muziektuin 3

Bron­nen

BRON­NEN:

  1. Schager Courant

Reac­ties