Artikel

Het eerste kran­ten­bericht over wed­stri­jd­schaat­sen in Scha­gen dateert van 6 feb­ru­ari 1879. Het betrof ‚eene hardri­jderij op de Schager­wiel’, ver­moedelijk een der eerste activiteiten van de Schager IJsvereenig­ing. Het waren geen bikkels, die eerste leden. Want de Schager Courant schreef over de jaarver­gader­ing het vol­gende. ‚Een belan­grijke vraag was wat men zou gaan doen als de vorst echt doorzette. Hardri­jderij op schaat­sen? – Brrr. Zoo iets was met het oog op het sterk ontwikkeld human­iteits­gevoel dezer eeuw, immers onge­zond, ja, onmen­sche­lijk. Waar­toe zou men doel­loos de hardri­jders bloot stellen aan het gevaar hunne gezond­heid te ver­liezen door boven­matige krachtsinspan­ning. Na vel­er­lei dis­cussie werd ein­delijk besloten een wed­strijd te houden in het schoonrijden.’

IJs­ba­nen waren er in de Noord­kop nog niet; men hield sloten en vaarten sneeuwvrij, soms van dorp tot dorp. In 1895 werd de IJs­bond Hol­lands Noorderk­wartier opgericht, met het doel de sloten en vaarten tussen de dor­pen beter op elkaar te laten aansluiten. De locale ijs­clubs moesten baan­veg­ers recruteren uit de bevolk­ings­groepen die door de vorst het zwaarst wer­den getrof­fen. Schaat­sers die geen ledenkaart bij zich droe­gen werd een bij­drage gevraagd van 1 of 2 cent, die ten goede kijsbaan 1wam aan de baanvegers.

Met het schamele aan­tal van 80 leden, die ieder 1 gulden con­tribu­tie per jaar betaalden, kwam de Schager IJs­club in 1903 tot de con­clusie dat zij alleen kon bloeien als ze zou beschikken over een vaste ijs­baan. Vijf jaar later kon van de man­u­fac­turier Simon Keet Dz. een geschikt stuk grond beno­or­den de Nieuwe Laagz­i­jde wor­den gekocht.

De financier­ing werd onderge­bracht in de N.V. Sport­ter­rein Wil­helmina. De eerste jaren ging het crescendo met de ven­nootschap, maar tegen 1917 moet er de klad in zijn gekomen. De krant bericht over een hardri­jwed­strijd door de Schager IJs­club op de Veert bij de Menisweg. Het Wil­helmi­nater­rein werd ver­hu­urd als grasland en in 1918 pub­liek verkocht.

Scha­gen moest wachten tot 1934, alvorens aan de Lau­ries­traat een nieuwe ijs­baan werd geopend. Na WOII is deze nog enige jaren in gebruik gebleven.

ijsbaan 2 lr

ijsbaan 3

Toen in 1953 op die plek de huishoud­school werd gebouwd, was de Schager ijs­baan al ver­plaatst naar de Menisweg. Daar moest hij in 1979 het veld ruimen voor de aan­leg van de wijk Waldervaart.

ijsbaan 5

De ijs­club, omge­doopt tot De Door­lop­ers, verkaste naar een gemeen­telijk ter­rein langs de West­er­weg dat het deelde met rug­by­club Rush. Tot daar in 1997 het West­er­park werd aan­gelegd en de gemeente de ijsv­erenig­ing een alter­natieve ijs­baan­lo­catie bood aan De Witte Paal. De club, zwaar gebrouilleerd met de gemeente, vond die plek niet geschikt en hief zichzelf op in decem­ber 2000. Scha­gen zon­der ijs­baan, dat was toch al te dol. In 2001 richtte een nieuwe gen­er­atie Schager schaatsvrien­den De Mag­nus­ri­jders op. Hun ijs­baan ligt sinds 2002 op een perceel gemeen­te­grond aan de Snev­ert, langs de Provin­ciale weg N241.

Bron­nen

BRON­NEN:

  1. De Kakele­post — jan­u­ari 2009
  2. Schager Courant

Reac­ties