Artikel

Schaat­sen en wat daar van kwam
Begin zeventiger jaren van de vorige eeuw wer­den de nieuwe huizen aan de Schager Eiken­weg bewoond door jonge mensen, vaak met een pril gezin of een gezin in word­ing. Een aan­tal van hen ging elke week schaat­sen op de toen pas­geopende ijs­baan in Alk­maar. Dat waren Ron van der Bijl, Piet Kistemaker, Peter Hoogerdijk en Teun de Boer. Terug in Scha­gen keken zij al uit naar buur­man Willem Gorter of die zijn plan­t­jes bewa­terde. Want dat was het afge­spro­ken sein voor een biertje. Willem had altijd bier en van schaat­sen kreeg je — ook in die jaren al — dorst. Tij­dens die hap­pen­ings leer­den zij elkaar wat beter ken­nen en al spoedig bleek dat zij een geza­men­lijke passie deelden: jazz. Gram­mo­foon­platen (toen de einige beschik­bare gelu­ids­drager) wer­den tevoorschijn gehaald. Willem had een draaitafel van het merk Tri­o­track en een gelu­idsin­stal­latie van Pio­neer, in die tijd het neusje van de zalm. Er werd veel dorst gelest, gespro­ken en geluis­terd. Alle jaz­zsti­jlen kwa­men aan bod. Van het een kwam het ander. Waarom de passie voor jazz niet met anderen delen? Het plan ontstond om een jaz­zclub op te richten. Maar waar en hoe? Er werd con­tact gelegd met Jan Pee­toom, senior van Café Restau­rant ‚De Posthoorn’. Ook het naast­gele­gen Café ‚Het Oude Slot’ was sinds kort van de fam­i­lie Pee­toom en leek een ide­lale ambiance voor een jaz­zclub. Jan Pee­toom waardeerde dit ini­ti­atief en de Schager Jaz­zclub — later onderge­bracht in een gelijk­namige sticht­ing — kon van start gaan. Op 10 sep­tem­ber was het zover: één van Ned­er­lands beste oude-​stijlorkesten de Lime­house Jazzband trad op in ‚Het Oude Slot’ op de Markt.
Zie ook tab Bron­nen

ill1

Het werd een dav­erend suc­ces. Het hele Slot zat vol. Heel bij­zon­der was dat de ini­ti­atiefne­mers van de jaz­zclub alles zelf ver­zorgden. Het zoeken en engageren van de bands. De bar en de bedi­en­ing. Zelfs de afwas en schoon­maak na afloop. Dit vomde de basis voor een hechte, jaren­lange samen­werk­ing met de fam­i­lie Pee­toom.
Dit sys­teem is tot het eind toe volgehouden.

Oude stijl
In de vol­gende jaren kon de Jaz­zclub zich op een groeiende belang­stelling ver­heugen. Veel bek­ende oude-​stijlorkesten kwa­men optre­den in Scha­gen. The River­boat Jazzband, Dixie Dis­ci­ples, Min­erva Jazzband, The Chicago Seven, The One Evening Jazzband en het Waso Quar­tet met Fapy Lafertin en Koen de Cauter. The Lit­tle Town Jazzband beleefde zijn hero­pricht­ing in de Schager Jaz­zclub. Een jaar­lijks terugk­erend hoogtepunt vor­m­den de optre­dens van Sammy Rim­ing­ton uit Enge­land met zijn Inter­na­tional New Orleans Band. Swin­gend, soms staande op eeen tafel, bracht Sammy het pub­liek in ver­vo­er­ing. Veel mensen uit Scha­gen, maar ook van buiten Scha­gen, bewaren daaraan goede herin­ner­in­gen. De jazz uit New Orleans kent nog steeds een grote schaar bewon­der­aars.
Zie ook tab Bron­nen
ill2

Mod­erne jazz
Ook de mod­erne jazz kon op veel pub­liek reke­nen. Alle grote Ned­er­landse jazzmu­sici traden op in de Schager Jaz­zclub: Rob Ager­beek, The Dia­mond Five, Rob Madna, Fer­di­nand Povel, Rein de Graaff, Dick Ven­nik, Cees Slinger, Johnny Engels, Fred Leeflang, Koos Serierse, Rob Lan­gereis enz.. Kor­tom de fine-​fleur van de Ned­er­landse jazz­w­ereld. Tij­dens het eerste lus­trum van de Jaz­zclub begees­ter­den Piet Noordijk en Harry Ver­beke het pub­liek met een ware saxofoon-​battle. Zie ook tab Bronnen


ill3

Sfeer
Musici, beroeps of ama­teur, kwa­men graag naar Scha­gen. De Schager Jaz­zclub stond bek­end om het ent­hou­si­aste pub­liek en de unieke sfeer. Na afloop wer­den de muzikan­ten tra­di­tiegetrouw uitgen­odigd voor een gehak­t­bal en een drankje in „De Posthoorn”. De zoge­heten „ballen van Jan’ waren bek­end in de hele jazz­w­ereld. Zelfs buiten onze gren­zen. Het was voor de musici altijd een feest om in Scha­gen op te tre­den. Ook al was het geen vet­pot. Als muzikant voelde je je welkom. Daarom waren velen zo ent­hou­si­ast dat zij, ook na de afge­spro­ken tijd, graag nog even door­speelden. Tot vreugde uit­er­aard van het publiek.

Einde
Helaas in 1982 werd de sticht­ing Schager Jaz­zclub opge­heven. Ondanks het feit dat de jaz­zclub in de Ned­er­landse en ook in de buiten­landse jazz­w­ereld een steeds grotere bek­end­heid had ver­wor­ven kon het bestuur niet anders. Con­tin­uer­ing was onver­ant­wo­ord. De kosten waren te hoog gewor­den. Diverse bestu­ursle­den hebben daarna nog jaren­lang met veel plezier hun medew­erk­ing gegeven aan het Schager Jazzweekend.

Artikel uit 1983 in Schager Weekblad

jazz club krant

Reac­ties